24 Eylül 2011 Cumartesi

güzel cumartesi

 Sabahları uyanınca kitaplarım başucumda beni bekler.  yarım saat, bazen bir saat okurum. bu sıralar cahillikler kitabını okuyorum. ne kadar bilmediğimiz şey varmış. ne demiştik; Herkes cahildir. ama  farklı konularda.




Kitap ayraçlarını  kızım daha önceden yapmıştı. hoşuna giden fiyat etiketlerini böyle değerlendiriyor.







Tabiki bir de sabahları benim minik bilgisayarı paylaşamamak. kendi odalarındaki bilgisayara dokunmadan gözünü açan benim miniğin başında....



ve öğleden sonra deniz.... bugünde böyle geçti.


23 Eylül 2011 Cuma

Battaniye

Dünkü gelen yağmurla Antalya nefes aldı diyebilirim. Sabah işlerimi ayarladıktan sonra soluğu çarşıda yüncüde aldım. komşumun  2 ay sonra ilk defa torunu olacak. renklerden belli değil mi? kız. geçen yılda başka komşumun torunu oğlan olmuştu. ona da benim bu modelin mavi tonlusunu örmüştüm, çok beğenmişlerdi. sevdiğim komşu kızlarına çabuk doğurun battaniye öreceğim diye espri yapıyordum. apartmanın geneli genç kız doluydu ama 3 sene içinde çoğu evlendi diyebilirim. hepsi çok tatlıydılar. havanın akşamların serinlemesiyle ve dizilerin başlamasıyla tv karşısında örgü örmeye  başladım. örgüyü severim ama ince ve tüylü iplere tahammülüm yok. bu modelde annemden  bana miras kaldı. annemin de bu modeli çok ördüğünü hatırlarım. anneminki daha az sırada renk değişiyordu, daha ince çizgiliydi. ben battaniyede biraz daha çok sırada değişiyorum. Örgüyü çabuk örerim. herhalde bir iki güne kadar biter, hediye çantamıza koyarız. bir de yanına nevresim takımı aldım. sağlıklı ve mutlu günlerinde kullanırlar inşallah....                                     




Hoşçakaln.

22 Eylül 2011 Perşembe

yağmur

Gecesi rüzgarlı, sabahı bulutlu basık bir havayla uyandık. beklenen yağmur akşam üzeri öyle çoşkulu yağdı ki yağmur Antalya'yı biz yağmuru özlemişiz gibiydi. şehir yıkandı, tozu toprağı gitti. derin rahat bir nefes aldık. sonbahara nihayet kavuştuk. aşırı sıcak çok duramaz artık. oh ferah ferah toprak kokusu, yağmur kokusu... ama daha denizlede vedalaşmış değiliz, vedalaşmadan bırakmayız :)

21 Eylül 2011 Çarşamba

sinbo'yu seviyorum


Bir hafta önce ütümü teflon tabanı karardığı için Sinbo servise göndermiştim. Kapıdan gelip kargocu alıyor ve tekrar o getiriyor, büyük kolaylık sağlıyor Sinbo. Daha önce de gönderdiğim günlük kırıntıları toplamak için aldığım süpürge bozulunca yenisini göndererek beni bir hayli şaşırtmışlardı.

Bir hafta öncede ütümü gönderdim. Bugün sinboyu aradığımda 2 gün içinde elime ulaşacağını söylediler. Ve  1 saat sonra kapı çaldı, gelen kargocuydu. Kutuyu teslim alırken çocuğa saf saf yenisini mi gönderdiler acaba diye sordum :)) çocukcağızda içindeki neydi abla diye sordu, ütü dedim, tamire gittiyse tamir etmişlerdir abla dedi. kızım içerden benim bu saftirik soruma koptu. sorduğum sorunun saçmalığını biliyorum ama bir anda boş bulundum, yenisinin gönderilmesine alıştım herhalde. çocuk nerden bilsin kutunun içindekini.

Kutuyu açıncada bir baktık ki vallahi yeni :D benim gönderdiğimden  daha güzel, daha yeni model.. çok sevindik, teşekkürler Sinbo. bayağı da ütü birikti bir haftada. deneyeyim ben bunu :)

20 Eylül 2011 Salı

Phaselis


Bugün  sabah kahvaltıdan sonra hepimiz birbirimize bakarken ne yapalım? sorusu oluşuverdi. istikamet yaz bitmeden kemer phaselis olsun dedik. Phaselis Antalya'ya 50 km.  M.Ö 7.yüzyılda rodoslular kolonisi  tarafından inşa edilmiş. tek kelime ile anlatılmaz, görmek lazım. hayran olmamak elde değil. doğa ve deniz içiçe muhteşem bir yer.




M.Ö.190 - 160 yıllarında Roma eğemenliğine geçen Phaselis Likya Birliği'nin bir parçasıdır. Büyük İskender bir kışını orada geçirmiş.
Her yer tarih kokuyor.




Pazarları severim ya burada da karşıma çıktı :) lakin taştan başka birşey yoktu.



Bu yer taş döşemelerini  hangi usta eller yaptı acaba diye sormadan geçemedim. Kalp figürü o zamanda  da varmış, hayret verici.


Oğlum yerden aldığı  bu minik kozalakları verdi. bunlarla da bir şey yaparsın diye :) daha doğrusu otu çöpü ne varsa bi şey yaparsın esprisiyle verdi :)





Bu yazıda ne yazmışlardı. çok merak ettim.


Bu antik tiyatro M.S 2.yüzyılda inşa edilmiş. 2000 kişi kapasiteli


Denizine girilmeden gidilmez tabiki, kendimizi serin sulara attık :) yedik içtik.tarihide içimize sindirdik.




Nereye gidersen git sonuç kürkçü dükkanı demişler ya... bizdede öyle oldu :)
Güzel bir gündü...

konser

Dünki gündüz hastane maceramın üzerine akşam Coşkun Sabah şarkılarıyla moral buldum. beyefendi kişiliğini, anlamlı o güzel şarkılarını hep sevmişimdir. konser yerine gittiğimizde zaman var diye Kalekapısındaki tarihi hamamın içindeki mağazayı gezelim dedik .
Gezerken Coşkun Sabah'ında orda olduğunu görünce sevindim. bir fotoğraf alabilirmiyiz dediğimde bizi kırmadı. kısa bir sohbetten sonra konser yerinde bekledik.



 

Şarkıları, sesi  bana göre çok müthişdi. yine Coşkun Sabah coşturdu diyebilirim :)

19 Eylül 2011 Pazartesi

pardon, iyi misiniz? :)

 Bu sabah 8:00'de yollardayım. geçen hafta randevu aldığım akdeniz üniversitesi kardiyoloji servisindeydim. gittiğimde önümde 8 kişi vardı ama saat 11.00 den önce giremedim. istenilen tahlil sonuçları öğleden sonraya kalınca eve dönüp kahvaltı yapıp öğleden sonra tekrar sonuç göstermek için sıra alıp bekledim. bu arada hastalar arasında entresan muhabbetler vardı. önümde oturan bir teyze arkasını dönüp bana bakıp durdu. gözgöze temastan sonra direk bana kalbinde neyin var dedi. kontrol teyze dedim.( kalbim artık yok  teyze sevdiğimle o da öldü diyesim geldi :) neyin var sorusundan pek hoşlanmam. teyze direk konuya girip nasıl hastalandığını, eşinin o anda söylediklerini, hatta kuran'ı kerim okurken kaçıncı sayfada rahatsızlandığı (29. sayfa), sağ elinin nasıl havada kaldığını anlatmaya başladı. sohbet etmeyi severim ama bu kadar ayrıntılısını değil.  herkes onu dinledi. neyse o ara eşi geldi o eşiyle konuşurken kendimi bahçeye attım. yalnız benim dikkatimi çeken bir olay var bilmem sizde de oldu mu. bakıyorum bazıları kendi rahatsızlığının aynısı yanındakinde de var sanıyor. yıllar önce safra kesesi ameliyatı olacağımda ameliyat bekleme salonunda yanımdaki sedye üzerindeki amca bana döndü, geçmiş olsun kalp ameliyatımı diye sordu. yok dedim.  hıı benim kalp dedi. benim farklı dedim. sonra diğer sedyedeki bayan kadın rahatsızlığımı diye sordu, benimki kadın rahatsızlığıda dedi. ona da geçmiş olsun hayır safra kesesi dedim. herkes kendinde ne varsa karşısındakinde de o var sanıyor. yoksa hep bana mı denk geliyor.


Bahçe çok güzeldi, yemyeşildi ama turunç ve limon ağaçları biraz bakımsızdı.


Kuş yuvası çok şirindi, tam çekerken kuş uçtu gitti çekemedim.



İşim öğleden sonra nihayet bitti. 6 ay sonra tekrar kontrole çağırdı. İlaçlarım ve topladığım kozalaklarımla eve döndüm. Ebatları minik minik çok güzeldi, birşey yaparım ben bundan dedim :)



Gün devam ediyor. Bu akşam da Cumhuriyet Meydanı'nda yine Coşkun Sabah konseri var. Gidip günün stresini atacağım :) Herkese sağlıklı günler.