Kızımın çeyizi için 5 yıl öncesi komşumun ısrarıyla ödemiş ipeği üzerine boncuk işlemesi yapmaya karar vermiştim. başlamıştım ama o kadar sabırlı değilim tek tek bu boncukları işleyemem dediysem de malzemeleri alıp, nasılsa evlenmesine çok deyip başladık. o iki kızı için yaptı. onun kızları büyüktü, evlendirdik.
Kordonları hazır almayıp onları uzun uzun örüp, önce işlenecek bölümlerin etrafına diktim. sonrası kesme boru boncuklarla içlerini doldurdum. aslında masa üzerinin karşılıklı işlenmesi gerekiyordu ama ben tembelliğimden tek taraflı yaptım. çok az yeri kalmıştı nihayet bitirdim.
Benim kızın hiç de kullanacak türde dekorasyon hayalleri yok ama bakalım ne olacak. olmadı tekrar bana döner. komşumun kızlarının birini evine gittiğimde göremeyince sordum dekorasyonu bozuyormuş. daha da kimsenin aklına uymam :)) bir çin işkencesiydi.
Bu maskeyi arkadaşımın yüzündeki değişikliği sorduğumda öğrendim. Cildi gerçekten değişikliğe uğramıştı, yazdan kalan güneş lekelerini yok edip, cildini berraklaştırmştı. bakalım bende etkisi olacak mı? bugün hava açınca iki posta çamaşır, saçlara bakım ve yüze maske...
Biraz süt, biraz maya karıştırılıp losyon kıvamına getirilip yüze, boyuna sürülür, 15 dk bekletip yıkanır. Sonuç gergin bir cilt ;) üzerinede bir nemlendirici mis...
Baltalıya bayılıyorum, beni çok güldürüyor. Etrafımda da bu tür insanlar var ama onlar beni üzmek yerine sanki komedi filmi izliyormuşum gibi eğlendiriyor. Bir komşum var tam Baltalı İlah ailesine ve etrafındaki herkese karşı böyle davranıyor. İnsan bu kadar mı ilk bakışta olayların olumsuz yönlerini görür. Ben bu komşuyla karşılıklı konuşurken karısı gülme krizine giriyor. Adamın adını karısıyla Baltalı İlah koyduk nihayetinde. Düşündük taşındık ismiyle karakteri uyuşmuyordu, Baltalı İlah tam uydu.
Mesela ben eskiden oturma grubumu yeniden yüzletmiştim. Sonra bir akşam oturmaya geldiler. Daha oturmadan adam koltuğun yanındaki kimsenin fark etmediği kumaşın dokumasındaki minnacık bir düğümü fark etti ve bu kumaş defolu mu dedi :))) Değil yahu minnacık bir düğüm ne defosu. Defolular ucuz oluyormuş da ondan soruyormuş. Daha buna benzer neler neler... Yazsak kitap olur. Ama ben bu komşumun söylediklerine ne alırım, ne darılırım çünkü onun karakteri bu, olduğu gibi kabul ederim. Eğlendiriyor bizi yaptığı yorumlar :)
Baltalı İlah insanlar sizin de etrafınızda vardır. Ama onları kafaya takıp kendimizi üzmeye değmez. Ben bu karikatür dizisini gördükten sonra daha çok hoş görmeye, gülmeye başladım bu tür insanlara.
Geçenlerde kendi başıma kimseye takılmadan uzun uzun yürümek istedim. Bayağı bir yürüdükten sonra eve dönerken bir sokakta inceden bir ses duydum. "Sapıık, sapık, sokak sapığı!" diyor. hay Allah gaipten bir ses mi duyuyorum, yoksa biri bana mı diyor dedim. kimseye de bir sapıklığım yok ama neyse :)) Tekrar yavaşladım, sesi tekrar duydum. yine "sapık, sapık" diyor. Önümde yaşlı bir teyze, onun önünde de yaşlı bir amca gidiyordu, adımlarımı hızlandırdım baktım ses teyzeden geliyor. Teyzeye yaklaşıp "hayırdır teyze kim sapık?" dedim, teyze "şu önündeki" dedi. "Teyze amca bir şey mi dedi" dedim, "yok o benim kocam" demez mi. "ama teyze ayıp oluyor bu yaşa kadar gelmişiniz, amcaya neden öyle diyorsun, duyacak" dedim, "yok yok duymaz kulakları az işitiyor" dedi başladı anlatmaya. "ooo bana gençliğimde neler neler, ne sapıklıklar yaptı" dedi. "eee şimdi de sen mi ona yapacaksın, ayıp oluyor, birbirinize şimdi daha çok ihtiyacınız var" dedim "ne ihtiyacı mecburiyet" dedi. Ayaküstü anlattı teyze bir şeyler, deşarj oldu. Sonra ayrılınca durdum düşündüm, toplumumuzda maalesef bu tür kadınları görmekteyiz. Ekonomik gücü olmayan, ekonomik gücü olsa bile öz güveni olmadığı için kocasının şiddetine katlanan kadınlarımız var. Ve teyzenin davranışlarına kaç kişide şahit oldum. Yaşlanınca kocalar kadınların ellerine düşüyor, kadınlar da yapılanları unutamıyor olacak ki sözleriyle şiddet uyguluyorlar. Aslında gençliğinde ayrı, yaşlılığında ayrı yıpranıyor bu tür evlilikler. Allah sabır versin ne diyeyim.
Dün bizim pazarımızdı. pazarları severim, evin önünde de olunca bir kaç kere iner çıkarım. çevre köylerden ürünlerini pazarlayan çok gelir, onların sebzeleri ve meyveleri taze olur. akşam üzeri onları bir telaş sarar ellerindeki ürünleri bir an önce satmak isterler. fasulyecinin önünden geçerken köylü satıcı kadın "abla otobüsüm geldi, al şu fasulyeleri pişir, istersen dondurucuya koy, tekrar götürmeyeyim" dedi. aslında bu sene buzdolabına fazla bir şey koymadım artık her sebzeyi, meyveyi mevsiminde yemek istiyorum. artık buzluktan çıkarıp pişirdiğim şeyler hoşuma gitmemeye başladı. fasulyenin birazını haşlayıp turşu yaptım.
Bir kısmını zeytin yağı ve dometesle pişirip, üçe bölüp buzluğa koydum. Bir kısmını da hafta içi yemek için ayırdım . işte böyle fasulyeli bir gün oldu :))