8 Ocak 2012 Pazar

Yağmurla gittik, karla geldik

Bu hafta sonu yeğenimi aile arasında nişanladık. Antalya'dan Isparta'ya önde yeğenim, arkasında biz  fırtınalı yağmurlu düştük yollara. Antalya'dan çıktıktan sonra bazı yerleri hafif yağmurla yol aldık..



Dağlar bembeyaz karlıydı. Manzaralar çok güzeldi ama araba hızlı geçtiği için fazla resim yakalayamadım.



Neyse kız evine Ankara'daki yeğenim de ailesiyle geldi. kızımız Elina'yı burada bol bol sevdik.


Yemekler yendi, kız istendi, yüzükler takıldı, kahveler içildi, ikramlardan sonra tekrar gece çıktık ama bu kez kar yağmaya başlamıştı. Yolda polisler uyardı, ilerde yoğun kar yağışı olduğunu, arabalara zincir takılmasını gerektiğini, gerekirse geri dönüp orada kalmamızı söylediler. Biz bi şansımızı deneyelim dedik ve o yolu yavaş yavaş dikkatli gitmeye başladık. Az yükseğe çıkmıştık ki kar yağışı başladı. Neyse ki yüksekten inince yağış yağmura çevirdi. Bu sefer de geliş yolumuzda buzlanma olabileceği için yolu değiştirip farklı yoldan Antalya'ya dönmeye karar verdik. Şansımıza o yolda da karşımıza lapa lapa kar çıktı. Sanki kar bir noktadan dağılıyormuş gibi hipnotize ediciydi. Karı, karın yağışını yıllardır özlemiştim ama gece olunca yağan karın güzelliğini yolda kalma korkusu eklenince pek hissedemedim.


Aramızda 2 saatlik bir mesafe var ama iklimler çok farklı.  


Isparta'nın çıkışında bir benzincide mola verdiğimizde arabanın üzerinde bayağı kar birikmişti. Antalya'ya gelesiye kadar hepsi eridi, hava 6 derece ısındı. Biz de yağmuru, karı unutup yeğenimin nişan mutluluğuna sevinip gece 2'de evimize mutlu mutlu girdik.


Bu kartopunu da size atıyorum. Kafanıza gözünüze dikkat edin, normal kartopu değil bu buz topu  :) 

5 Ocak 2012 Perşembe

Gezdik, dolaştık

Bu hafta sonu  yeğenim nişanlanıyor. Ablamla kız tarafına hediyeler almak için avmdeydik. Onlara hediye alırken arada kendimizi de unutmadık. Oysho bugün indirime girmiş yer yerinde oynuyordu. Hadi kendimizi de şımartalım dedik. Ben sadece pijama altı ve terlik aldım. Üstleri altlara göre hem pahalı hem çok ince gördüm, evdeki düz tişörtlerimden birini uydururum diye düşündüm. Biraz da yarın alışveriş yapacağız. Kız tarafına yaptığımız alışverişler bahane, alışveriş şahane diye neşeli neşeli dolaştık :) Çok gezdik ve yorulduk. Beymen, Network, Nine West, Zara, Zara Home, Massimo Dutti yani her yer indirime girmiş, kasada hepsinin abarttıkları  fiyatlar bazılarında normale dönüyordu.  Ama bazı mağazalar çok şaşırtı indirim diye ellerinde kalan yıpranmış yazlıkları çıkarmışlar. hemde çok pahalıydı.  Böyle bir gün geçirdik..


4 Ocak 2012 Çarşamba

Öylesine

Akşamın ilerleyen saatlerinde...



Tarçınlı süt,  zencefilli kurabiye,  muhteşem yüzyıl...

2 Ocak 2012 Pazartesi

lak lak lak


Bugün hastanede randevum vardı. Vertigo uzun yıllardır arkadaşım, zaman zaman ben burdayım diye sinyal verir. Ve yine yeni yıldan önce sinyaller vermeye başladı. İlaçlarımı alıyorum ama pek değişen bir şey olmuyordu. Hadi yine doktora dedim. Kontrol oldum, mr bu akşam çekilecek, ulturason günü beklenecek yine.. Neyse doktor dozunu artırdığı ilacı yazdı.

Eve dönerken sürekli gittiğim eczaneme değil de yol üzerinde bir eczaneye girdim. Eczacı bayan ilaca baktı. Bir yerlere telefon açtı "bu ilacın devamı var mı yok mu" diye sordu birilerine. İlacımı masaya koydu o arada eczanenin telefonu çaldı. Ben oturmaktayım çünkü başım sendeliyordu. Eczacı bayan işi gücü bırakıp telefondaki arkadaşına veya her kimse ona yılbaşı gecesini rapor etmeye başladı. Otele gitmişler otel çok dökükmüş, duvarlar kir içinde, çatlak, boyalar yokmuş, yemekler şuymuş, şaraplar buymuş, bir içmişler bir içmişler, yan masada oturan kokoşlarla, garsonlarla dalgalarını geçmişler, hatta oteli satın alıp içini dışını zevklerine göre dizayn edip satmayı bile düşündüklerini, ne giydikleri onu bunu pür neşe anlatıyor, kakiri, kikiri... İçimden bir ses "ya sabır ne biçim eczane, bu çalışan mı yoksa sahibi mi" diye duvardaki diplomasına baktım. Konuşanla aynı resim, biraz zamana yenik düşmüş yüzündeki derin çizgilerle.. Yavaşca kalktım bilgisayarın önünden reçetemi aldım. O anda bayanla göz temasımız oldu, şöyle telefonu kulağından biraz uzaklaştırıp ne oldu diye bakarken, ben söze girip "siz o dökük otelinizi, eğlencenizi anlatmaya devam edin, benim içmem gereken ilaçlar var" dedim ve sinirle çıktım. Arkamdan bakakaldı. Bu olay ona ders olmuştur inşallah başka hastalara böyle davranmaz. Tamam konuşabilir ama hasta aramıştır ilacı hakkında bilgi alıyordur ona anlayış gösterebilirim. Ama böyle gereksiz geyik muhabbetine tahammül edemem. Kahvaltı yapmamışım, evde tansiyon, şeker ilaçları yolumu gözlüyor. Yetmezmiş gibi vertigo ilacını da içmedim, öğlen olmuş, huzursuzum.

Oradan çıkıp tanıdığım başka eczaneye girdim. Kalfa tam yine ilacı alıp bilgisayar başına geçmişti ki cep telefonu çalmaz mı? :) Eyvah derken bizim bayan kalfa telefondakine "şu anda hastamız var, sizi birazdan ben arayayım" dedi ve telefonu kapattı."İşine saygılı insan budur"dedim içimden. Eczacı var, eczacı var... Allah işini düzgün yapanlarla karşılaştırsın.

31 Aralık 2011 Cumartesi

Mutlu yıllar....

Bugün güne yağmurla uyandık. Dün de yağışlıydı ve yeni yılı Antalya yağışla karşılayacak. Arkasından da soğuk gelebilir çünkü dağlara kar yağıyordur şimdi. Yağmur bereket derler ya inşallah bütün yılımız bereketli ve uğurlu geçer.

Tabiki bugün görevim biraz mutfağı beklemek. Haydi hanımlar iş başına!








Masamızı hazırlamaya başladım.








Pasta işini kızıma bıraktım. Her zamanki taktiğim olan "sen çok güzel yapıyorsun" u kullandım. İşe yarıyor.




Kokinasız yılbaşı olmaz dedik, marketlerde kokina bulamayınca park ve bahçelerden yardım aldık :)


Fotoğrafı kızımdan çaldım :)


Umarım yeni yıl herkese sağlık, mutluluk ve huzur getirir. Bu yıl da her şeyin gönlünüzce olmasını dilerim. Nice mutlu yıllara...

29 Aralık 2011 Perşembe

navigasyon cihazı

Akşamları  haber kanallarını hiç izlemek istemiyorum. Bazen televizyonu kapatıp internette geziniyorum, bazen de elişi ve resim yapıyorum ama televizyon açıksa zap yaparken Mehmet Ali'nin sunduğu Çarkıfelek'e denk geliyorum. Ne zaman denk gelsem programın hostesinin konuk olduğu, akraba, konu komşunun toplandığı bir ev karşıma çıkıyor. Sonra şanslı(!) aile zarf seçip, tobleronedaki soruyu bilmeye çalışıyorlar. Soruyu bilince aile "araba araba araba " diye bağırmaya başlıyor derken nihayetinde zarf açılıyor. Benim gördüğüm her seferinde zarftan navigasyon cihazı çıkıyor. Doğruysa hediyeler gidiyormuş, ne kadar doğru bilmiyorum ama gitse de olur gitmese de, arabası olmayan insan ne yapsın navigasyonu? Saçma geliyor. Bir şey veriyorlarsa gerçekten  ihtiyacı olan şeyler verseler ya, çocukları varsa eğitimlerine katkıda bulunsalar ya. Bir dönemde zihinsel engelli, tikli insanları çıkarıp onlarla şaklabanlık yapılıyordu. O dönem Rtük'ü kaç defa aradığımı saymadım. Eğlence miydi şimdi o görüntüler? Bir de Mehmet Ali önceleri yaptığı gaflar yüzünden daha dikkatli konuşuyor gibi geldi. Bakalım nereye kadar...



Derken;
Birkaç gün önce bunları yazmıştım, bir ara yayınlamayı düşünüyordum ki bugün bir baktım yine yapacağını yapmış Mehmet Ali Beey. Şimdi programı başkası sunacakmış.

Çok sürmez yine gelir.

27 Aralık 2011 Salı

hazırlıklar



YQs6RM on Make A Gif, Animated Gifs

Akşam kızım ağacımızı süsledi ve eve yeni yıl geldi. Geçen yıl üzerindeki süsleri kızım seramik hamurundan yapıp boyamıştı..










Çuvaldan yaptığım kapı süsünü çıkarıp bunu astık..





Mumluklarımı yeni ördüm. Cep aynası arkadaşımın yayınladığı  postlarda örgülü mumluk görmüştüm. Hemen iplere bakıp merserize ipten burgulu bu modeli ördüm. Evde klasik su bardakları vardı ördüklerimi ikisinin üstüne giydirdim. Ben bunları çok sevdim. Arkadaşıma buradan güzel fikirler paylaştığı için teşekkürlerimi iletirim. Bir de bu küçük kardan adam ördüm ama hacı yatmaz gibi düşüyor tek başına ayakta duramıyor alt kısıma düz bir deniz taşı koysam iyi olacaktı ama sökemem artık.. Masa örtüm önceki yıllardan. Köşelerini taşlarla süslemiştim ve son olarak peçete halkalarımı da kendim yapmıştım.


Gelebilir yeni yıl, biz hazırız :)