3 Şubat 2012 Cuma

Turuncu turunç

Bir kaç gündür Antalya'da bize göre aşırı bir soğuk, yanı sıra rüzgar ve güneş vardı. Afyon'dan görümcemler sömestr tatili için evlerine geldiler. Biz soğuk dedikçe onlar bize güldü. Tabi ki herkesin alıştığı bir hava var.  Kardan, buzdan sonra onlara sıcak geldi, mutlu mutlu geziyorlar. Bense evden çıkmamaya gayret ettim. Bu arada baş dönmem birkaç gündür durdu, çok mutluyum :) Boyunluk tedavisinde 3 hafta dolmak üzere, şu alışana kadar bana işkence yapan aletin işe yaramasına çok sevindim.

Bugün arada ince ince yağan yağmurla hava yumuşadı, pazarımız da vardı üşümeden gezdim. Gezerken turunçları temizleyip ipe dizen karşılıklı iki ablayı görünce hadi iki halka alıyım dedim. İzninizle resminizi de çekeyim dediğimde kabul ettiler, bizi bilgisayara mı koyacaksın dediler, evet dedim. Blogcu olduğumu mu anladılar ne :) Turunç reçeli evde yapıldığında daha güzel oluyor, çünkü hazırlarının çoğunda glikoz var yerken tadı çok keskin ve ağır oluyor.




 Karşısındaki abla da ayrı temizleyip diziyor..



Yanlarında çiçekleri de satmak için getirmişlerdi. Hadi kendimize de bir demet karanfil alalım. Alacaklarımı alıp eve döndüm. Aldığım turunçları acılığını atması için derin bir kapta suya koyup, bir hafta suyunu sürekli değiştirip, yapım aşamasını bekleyeceğim. Yapımında tekrar sizlerle paylaşırım..


Hoşçakalın, mutlu kalın ;)

29 Ocak 2012 Pazar

günlerden bir pazar

Bugün kızımla biraz yürüyüş yapmak istedik ve en yakın olan parkta soluğu aldık. Hava çok güzeldi, güneş ara sıra buluta giriyordu ama çıkınca yakıcıydı.


 Manzaramız yat limanı...





Bankta otururken yanımıza bir teyze geldi, "oturabilirmiyim" dedi, "buyrun" dedik. Konuşmaya başladı "çook yukarılardan geldik, Antalya'ya yerleştik" dedi Yukarı neresi dediğimde "Trabzon" dedi. "Hani karadeniz var, orada Trabzon var, biliyor musun" diye de sordu. Kocası yeni ölmüş, burada çocukları varmış.  Biz parka gittiğimizde teyze yerlerde birşeyler arıyordu. Meğer dün yine bu parkaymış ve takma dişindeki azı dişini düşürmüş, onu arıyormuş. Sonra birden ağzından takma dişini çıkarıverdi, içim fena oldu. Sağ elinde de üç tane taş tutuyor. Taşların birini proteze yerleştirmeye çalışıyor ve düşen dişini bulduğunu iddia ediyordu. Teyze laz fıkrası gibiydi :)) "Öyle olmaz teyze çocuklarınız sizi diş doktoruna götürsün" dedim. Ordan burdan konuştu neyse yanından kalkıp vedalaştık. Gözleri renkli, yüz hatları çok güzeldi, çocukluğu ve gençliği ne güzeldi kim
bilir. Yaşlılık ne kadar zor diye düşünmeden edemedim.



Teyzeyle otururken bir kediciği ellerimizle besledik, onunla da karşılıklı oturduk. Kedinin rengi yangından çıkmış gibiydi. Her yeri ayrı renkti, sevimliydi.




Parkın içindeki  fıskıyeli havuz başında  başka bir teyze harıl harıl örgü örüyor, yanındaki bayanda dolaşan başka yumağı açmaya çalışıyor. İçimden "Amaan teyze etrafındaki güzellikleri gör, örgünü evde ör" dedim.


Menekşelerin  hepsi çok güzeldi...


Böyle bir pazardı işte...

27 Ocak 2012 Cuma

ilahi adalet, sen nelere kadirsin

Şu boyunluk yüzünden el işi yapamıyorum. Dışarılarda böyle gezmek istemediğim için hep evdeyim. Hava soğuk, hobi odam olmadığı için resim de yapamıyorum çünkü resim yaparken çok yayılıyorum. İşte biraz sıkıntılı, belli hareketlerde baş dönmem devam ederek bir dönem atlatıyorum. Her neyse gelelim asıl konumuza. Bir zamanlar iş yerimde ve çevremde benim çok üzüldüğüm konular olmuştu ama sabrın sonu selamettir dedim ve bekledim. Sonuç ise beni üzen olaylar tepe taklak dönüp beni mutlu eden bir şekil aldı. Size bunlarda  bir örnek vereyim. Çalıştığım iş yerinde çalıştığımız bölümde teknolojinin hızla ilerlemesinden dolayı oradaki çalışan personele artık gerek kalmamıştı. Aslında ben iş yerini temsili gezen bir personeldim ayda bir hafta bile dairede olmuyordum ama yine de içeride belli yerim olması gerekliydi, farklı bölümlere kura ile dağıtılacaktık ve o esnada  müdürümüz adil davranmayarak taraf tutuyordu, bir personeli kuraya dahil etmek istemiyordu.  Nedir bu adaletsizlik diye içimden hep kızmıştım. Ama ben kuraya dahil edilmeyeni içime sindiremezken çok geçmeden bir gün mesai bitimine doğru en üst makamın uyarısı ile bir de ne göreyim müdür ve taraftarı birden emekliliklerini istemiş ve apar topar emekli olmuş. Ertesi gün o kayrılan memurun yerine beni oturttular. Daha birkaç gün öncesi kuraya girdirilmeyenler ve kendilerini üstün görenler neredeydi.. İlahi adalet yerini bulmuştu.buna benzer başka değişik olaylar var ama post çok uzun olacak.

Şimdilerden bir örnek de, bir yıl öncesi çevremde beni çok üzen bir olay oldu. Bana göre psikiyatrilik bir durum olmuştu, hatta psikiyatriste gidip sıkıntılarımı anlattığımda "hayır bu olaylar için size ilaç kullandıramam, şikayetlerinizi gerekli yerlerde çözmelisiniz" dedi. Daha fazla yüz göz olmak istemiyorum dediğimde o zaman siz buralardan biraz uzaklaşın dedi. Kendi kendime ilahi adalete sığın dedim. Anneciğim bu gibi durumlarda kızım kimseyle kötü olma  ''Allah'ım ayıpsız ayrılık ver''  diye dua et  derdi ve o gün geldi. O insan beni bulunduğum yerde tedirgin  ederken gidiyor ve gerçekten ayıpsız şekilde ayrılıyoruz. Hem de bize bakış açısı değişmiş ve bizi takdir eder bir şekilde. Burada  konusunu uzun uzun yazamayacağım ama yine ilahi adalet yerini buldu diye düşünüyorum.. Yeter ki  ilahi adalete güvenin diyorum sizlere. Hiç bir üzüntü mükafatsız kalmaz, her şerde bir hayır vardır kelimesine artık çok inanıyorum. Yaşadığımız olumsuz durumların bir sınav olduğunu düşünüyorum  ve sabırla bekleyen her zaman kazanıyor. Ve bir sorunu daha çözmekten dolayı çok mutluyum :) Allah herkesin gönlüne göre versin.

Mutlu haftasonları...

22 Ocak 2012 Pazar

Tatlılı pazar

Bugün yemek kitaplarına bakarken uzun zamandır denemek istediğim bu tatlıyı yapmaya çalıştım. Mantı falan açarım fakat hiç tatlı için ince hamur açmamıştım ama sonuç fena olmadı. Annem bu tatlıyı çok kolay ve çabuk yapardı ama ben nasıl olduğunu incelemediğim için çok zor gibi gelirdi. Benim için o zamanlar yapma aşaması değilde, yeme aşaması daha kolay gelirdi :)) ah anneciğim, şimdi de ablam hamur işlerini çok güzel yapar. Benim bugün mıncık mıncık denemeleri görse hemen başına geçerdi.


Tarifi aynen uyguladım ama üzerine tereyağ aşamasını azaltım fazla gibiydi..








 Çocuklarla ve komşu kızımızla test ettik. Güzel olduğunu söylediler. Benim gibi acemiler için tarif basit denenebilir..

19 Ocak 2012 Perşembe

20' li yaşlar ne güzeldir..



Burada oğluş daha  1 aylık falandı, çok tombiş ve kabak kafalıydı :)







Bugün oğlumun yaş günü oğluş 21 yaşında. yıllar önce 1991 de Amerika Birleşik Devletleri Irak'a hava akınları ve füze saldırısını başlatmıştı. Amerika yetkilileri "Çöl Fırtınası" diye adlandırdıkları operasyona Kuveyt'i kurtarmak için yaptıklarını söylemişti. oğlumu körfez savaşına tepki olarak doğurdum:)) Eskiden ultrasonlarda her nedense çocuğun cinsiyetini söylemezlerdi. Son ultrason muayenemde tıp okuyan son sınıf öğrenciler vardı, hoca onlara benimle ders anlatıyordu. O sırada öğrencinin biri "hocam erkek galiba" dedi. Hoca bana "neyin var?" dedi, ben "kızım var" dedim, cinsiyetini sorduğumdaysa söylemedi, "Allah bilir" dedi. Ama o çocuk meğerse cinsiyetini görmüş. Etrafımda beni görenler kızın olacak diyorlardı biz de kendimizi kıza şartlandığımızdan hep kız ismi düşündük. Çocuk erkek olunca sevindik ve şaşırdık ama erkek ismi hiç düşünmemiştik. isim ne koyacağız diye düşünürken iş yerinden arayan arkadaşlarımız ve çevremiz aman savaş var çocuğunuz ismi barış olsun dediler.  hem dünyada barış olsun diye hemde güzel anlamı olan bu ismi severek oğlumuza koyduk. Oğlum çok tombik bir bebekti, 4.500 gram doğmuştu.İsmin gerçekten insanın üzerinde etkisi olduğunu düşünenlerdenim. Oğlum çevresine saygılı, sakin, ismi gibi barışçıl bir çocuktur. iyi ki doğdun güzel oğlum şansın açık, ömrün sağlıklı ve uzun olsun...

16 Ocak 2012 Pazartesi

boyunluk gıdığı da yok eder mi :)


Bugünlerde istemeyerek sürekli rahatsızlığımı yazıp duruyorum. Neşeli şeyler paylaşmayı tercih ederim ama doktor doktor gezip bir sonuca ulaşamayınca inanın moralim çok bozulmuştu. Bugün yine hastanedeydim, fizik tedavi bölümünde. Aslında ilk fizik tedaviye gitmiştim ama doktor beni bir kas gevşetici, bir de jel verip başından savmıştı. Belirli hareketlerle baş dönme şikayetim devam ediyordu. Neyse bugünkü doktora sırayla gittiğim doktorları, şikayelerimi anlattım ve doktor benimle çok güzel ilgilendi. Boyun röntgeni istedi, çekildi. Röntgen sonucuna göre boynumda düzleşme olduğunu, üç hafta boyunluk takmamı söyledi, bazı hareketler ve ilaçlar verdi. Boyunluk için bir rapor yazdı, raporu başhekimliğe imzalat gel dedi. Gittiğimde başhekim yardımcılarının ikisi de odalarında yoktu. Sekretere sorduğumda "bekleyin, gelecekler" dedi. Neyse bende önceki hastalarla oturdum bekledim ama ne gelen var, ne de giden. Biraz bekledikten sonra tekrar sekretere gidip başhekimler ne zaman yerlerine gelecek, böyle olur mu, ikisi de ortada yok, odaları da karanlık, sırayla gitseler ya,  bu ne biçim sorumsuzluk derken ortalıkta dolaşan beyaz önlüklü adam buyrun hanımefendi başhekim yardımcısı benim demez mi? Meğerse adam ortada dolaşıyormuş kimse de bize bu hastalar burada neyi bekliyor diye sormuyor. Ara yerlerdeki rahatsız banklardan sıkılıp başhekimliğin rahat koltuklarına oturalım diye orada değiliz herhalde. Pes doğrusu... Boyunluk raporunu imzalatmak için de boşuna beklemişiz, o da ayrı konu. Bugünkü hastane maceram da böyleydi. İnşallah bu durum şu boyunluk ve verilen ilaçlarla son bulur.


Tüm bu şeylerden sonra aklımda beliren tek soru "bu taktığım boyunluğun yerçekimine yenilmeye başlayan gıdığıma da faydası olacak mı? " :))

Allah herkese sağlık versin. 

12 Ocak 2012 Perşembe

dünyam dönüyor sen ne dersen de.

Daha önce MR'ım çekilmiş ve herşey normal çıkmıştı. Dün de boyun damarlarımın ultrasonu çekildi, sonuçları doktora gösterdim. Her şey iyi, nöroloji ile ilgili bir şey olmadığını, baş dönmemin kulaktan olabileceğini, kulakta taşlarının oynamış olabileceğini ve manevra yapılmasını önerdi. Bugün de özel bir hastaneye KBB'ye gidip daha önceki tetkikleri yaptırdığımı söyledim, manevra önerildi dedim. Doktor sedyede baş aşağı yatırdı ısrarla parmağına gözümü kırpmadan bakmamı söyledi, dediklerini yaptım. Bu arada her yatışta başımda hastane dönerken muayene sonunda doktor manevralık bir durum olmadığını söyledi. Kulak taşlarından değil manevra yapamam dedi. Peki nereye gideyim dedim. Döne döne kendiliğinden mi geçecek bu dedim güldük hep beraber. Aldığım ilaçlar da hiç bir etki etmedi ve hepsini bıraktım, boşuna ilaç yüklenmenin manası yok. Akşama kadar başımı düz tuttuğum sürece sorun yok, yattığımda, yere eğildiğimde oluyor değişik bir baş dönmesi ben de anlamadım. Nasıl iş eskiden etrafım döner ilacımı içip yatar iyileşirdim. Bu pozisyonel belli hareketlerde oluyor. Bir de fizik doktoruna gideyim bakıyım o ne diyecek. Boyun kaslarından da olabiliyormuş. Neyse düz durduğum sürece iyiyim buna da şükür...

Hastane çıkışı çocuklarla künefeciydeydik. Hastanın da iştahı maşallah yerinde dedik, gülüştük :))  eve döndük..